Saturday, November 29, 2008
" ဘာကိုၾကည္႕ၾကည္႕ႏွစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ဆရာ၊အျမန္ဆံုးေပ်ာက္ေအာင္ကုေပးစမ္းပါ "
" ယူပစ္လိုက္သလိုေတာ့မေပ်ာက္ႏိုင္ဘူးေလ၊မ်က္စဥ္းခတ္၊စားေဆးစား၊တစ္ပတ္ဆယ္ရက္ေတာ့ၾကာမွာေပါ့ "
" ျမန္မွျဖစ္မယ္ဆရာ၊ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ခု ႏွစ္ခု ျမင္ေနရတဲ့အတြက္အေၾကာက္လြန္ျပီးဒုက္ခေရာက္မွာေၾကာင့္ပါ။ အိမ္မွာေယာက္ခမၾကီးေရာက္ေနလို႕ "
" ဆရာ..ကၽြန္မမွာဘာအားနည္းခ်က္ရွိလို႕လဲ၊ ကၽြန္မေယာက်ာ္းက မင္းကိုငါေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ေနျပီ။ မင္းဆရာ၀န္နဲ႕ျပၾကည္႕ဖို႕သင့္တယ္လို႕ေျပာေျပာေနလို႕"
" ခင္ဗ်ားမွာျပဳျပင္သင့္တာသံုးခုရွိတယ္"
" ေျပာပါဆရာ"
" ပထမျပဳျပင္ရမွာကခင္ဗ်ားရဲ႕body ပဲ။ေပါင္၅၀ေလာက္ထိေလွ်ာ႕ခ်ဖို႕လိုတယ္။ဒုတိယျပဳျပင္ရမွာကအေပါစားမိတ္ကပ္ေတြကိုအလြန္အကၽြန္လိမ္းျပီး၊အေပါစားႏႈတ္ခမ္းနီကိုထူပိန္းေန ေအာင္မဆိုးပါနဲ႕။တတိယျပဳျပင္ရမွာက အဓိကအားနည္းေနတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕မ်က္စိပဲ။ဆရာ၀န္ရဲ႕အခန္းကဟိုဘက္အခန္း။ကၽြန္ေတာ္ကပန္းခ်ီဆရာပါ"
လူတစ္ေယာက္ဟာ ဟိုတယ္တစ္ခုမွာ
အခန္းယူၿပီး သူ႔အခန္းထဲကို ၀င္ေတာ့ အခန္းထဲမွာ ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးေတြ႕တာနဲ႔
သူအေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။
ဒီေတာ့ သူ႔မိန္းမဆီကို လွမ္းၿပီး သတင္းပို႔မွပဲဆိုၿပီး
အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ပို႔လိုက္တယ္။
ဒါေပမယ့္ သူ အီးေမးလ္လိပ္စာ မွားေရးလိုက္တာကို သူကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိလိုက္ဘူး။
အဲဒီအီးေမးကို ပို႔လိုက္မိ ၿပီေလ။
အဲဒီအခ်ိန္ ....
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ မုဆိုးမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ေယာက်္ားရဲ႕အသုဘ
ပို႔ရာကေန ျပန္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကြန္ျပဴတာမွာ အီးေမးလ္စစ္ဖို႔
ျပင္ဆင္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြ
သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အားေပးစကားေလးေတြ ၾကားရမလားလို႔ အီးေမးလ္ကို
စစ္လိုက္တယ္။ ခဏအၾကာမွာ ေအာင္မေလး လို႔ေအာ္တဲ့အသံၾကားရလို႔ သူ႔သားက
အေျပးေလး၀င္လာေတာ့
အေမလုပ္တဲ့လူက ၾကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္လန္ၿပီး ေမ့ေနၿပီ။
ဒါနဲ႔ ကြန္ျပဴတာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမာ္နီတာ စကရင္မွာ ေပၚေနတာက
သို႔ ... ခ်စ္ဇနီး
အေၾကာင္းအရာ ။ ။ ကိုယ္ေရာက္ပါၿပီ
ေန႔စြဲ ။ ။ ၂၁ ရက္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၀၀၇
မင္း ကိုယ့္ဆီက သတင္းၾကားရရင္ အေတာ္အံ့ၾသသြားမယ္ဆိုတာ ကိုယ္သိေနတယ္။
သူတို႔ဆီမွာလည္း ကြန္ျပဴတာရွိတယ္ကြ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြဆီကို
အီးေမးလ္ပို႔ဖို႔ ခြင့္ျပဳထားတယ္ေလ။ အခုပဲေရာက္တယ္။ ေနစရာလည္း
အဆင္ေျပပါတယ္။ မင္း မနက္ျဖန္လာရင္ အဆင္ေျပေအာင္
ကုိယ္အားလံုးစီစဥ္ၿပီးပါၿပီ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မင္းကိုလာႀကိဳပါ႔မယ္။
မနက္ျဖန္ ေတြ႕ၾကတာေပါ႔။
မင္းကိုခ်စ္တဲ့
ေမာင္....
Please wait for me.
Thanks,
အခ်စ္ဆိုတာကို အတိအက် မသိပဲနဲ႔ `ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္´ လို႔ ေျပာေနၾကတဲ့ လူေတြ အားလံုးအတြက္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္လို႔ တင္ျပလိုက္ပါတယ္
0 comments Posted by nayminnyo at 7:30 AMအခ်စ္ဆိုတာကို အတိအက် မသိပဲနဲ႔ `ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္´ လို႔ ေျပာေနၾကတဲ့ လူေတြ အားလံုးအတြက္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္လို႔ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
ေဇာေခၽြးေတြ ျပန္ေနတာလား။ ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ ျဖစ္ေနတာလား။ ေျပာဖုိ႔ စကားေတြက ရင္ေခါင္းထဲကေနကို မထြက္ဘူး ျဖစ္ေနတာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ သေဘာက်တာပါ။
မင္းရဲ႕ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္ကို မခံႏိုင္ဘူး။ တစ္ခဏေလး လက္တြဲျဖဳတ္ရမွာကို သိပ္စိုးရိမ္ေနတယ္။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ ရမၼက္ပါ။
ဂုဏ္ယူၿပီး သူ႕ကို ထုတ္ႂကြားမယ္။ အဲဒီလို ထုတ္ႂကြားရတာကိုပဲ သေဘာက်ေနတယ္။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ မင္း ကံေကာင္းလို႔ပါ။
မင္းရဲ႕ အနားက တစ္ဖ၀ါးမွ မကြာ သူ႕ကုိ ေနေစခ်င္တာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ အထီးက်န္လို႔ေလ။
လူတိုင္း လိုလားအပ္တဲ့ အရာတစ္ခုမို႔ သူ႕ကို မင္းအနားမွာ ရွိေစခ်င္တာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ ပုိင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ပါ။
သူက မင္းကုိ အနမ္းေလး ေပးတယ္။ မင္းရဲ႕ လက္ကေလးကို ျမဲျမဲ ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ မင္း သူ႔အနားမွာ ရွိေနတာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ နည္းေနလို႔ပါ။
အခ်စ္ပါလို႔ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးၿပီး သူ႔အနားမွာ မင္းေနေပးတာ သူ႔ကို လံုး၀ မထိခုိက္ေစခ်င္လို႔ မဟုတ္လား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ သနားတာေလ။
သူ႔ရဲ႕ အၾကည့္တစ္ခ်က္မွာ ရင္ခုန္သံ ရပ္တန္႔မတတ္ ျဖစ္သြားလို႔ သူ႔ကုိ ပံုအပ္လိုက္ခ်င္တာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ အ႐ူးအမူး စြဲလမ္းတာ ေလာက္ပါ။
သူ႔ကို သိပ္ ဂ႐ုစိုက္လို႔ သူ႔အျပစ္ေတြကို ခြင့္လြတ္ေပးႏိုင္တာလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈပါ။
အေတြးထဲမွာ ေန႔တုိင္းလိုလို သူ႔တစ္ေယာက္တည္းပဲ ရွိေနတယ္လို႔ မင္း သူ႔ကုိေျပာသလား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ လိမ္ေနတာ။
သူ႔အတြက္ ကိုယ့္ႀကိဳက္တဲ့ အရာအားလံုးကို စြန္႔လႊတ္ဖို႔ ၀န္မေလးဘူး မဟုတ္လား။
ဒါ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ ေပးကမ္း စြန္႔ၾကဲ ရဲတဲ့ စိတ္ဓါတ္ပါ။
သူ ၀မ္းနည္းတဲ့အခါ မင္း အသည္းေႂကြမတတ္ ခံစားရသလား။
ဒါမွ အခ်စ္ေလ။
သူရဲ႕ နာက်င္မႈေတြ အတြက္ အျပင္ပန္း မဟုတ္ေတာင္ စိတ္ထဲက က်ိတ္ ငိုေကၽြးခဲ့ရသလား။
အဲဒါ အခ်စ္ေလ။
မင္းရဲ႕ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္နဲ႔ မင္းရဲ႕ ရင္တြင္း ခံစားခ်က္ေတြကို သူ ျမင္ႏိုင္ရဲ႕လား။
ဒါမွ အခ်စ္ေလ။
ဒုကၡေတြ သုခေတြနဲ႔ စည္းေႏွာင္ထားၿပီး အဲဒီ ႀကီးမားတဲ့ အားေတြက မင္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကုိ လက္တြဲညီညီ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးထားတာလား။
ဒါဆို အခ်စ္ေလ။
သူ႔ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို သူ႔ရဲ႕ အစိတ္အပုိင္း တစ္ခုအေနနဲ႔ လက္ခံထားတာလား။
အဲဒါ အခ်စ္ပါ။
တျခားသူေတြကုိ စြဲေဆာင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေပမယ့္ သူ႔ကိုပဲ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ သစၥာရွိရွိနဲ႔ အတူ လက္တြဲေနသလား။
ဒါဆို အခ်စ္ေလ။
မင္းရဲ႕ ႏွလံုးသား၊ မင္းရဲ႕ အသက္နဲ႔ မင္းရဲ႕ ဘ၀ကို သူ႔ကို ေပးဖုိ႔ ၀န္မေလးဘူးေလ။
ဒါဟာ အခ်စ္ပဲေပါ႔။
Friday, November 28, 2008
ခ်စ္သူသက္တမ္းေျခာက္လျပည္႔မို အရင္ေန႔ေတြထက္ပိုျပီး သတိရေနမိမွာ စုိးတာေၾကာင္႔ စုငယ္ အိပ္ရာေစာေစာ
၀င္ခဲ႔ေပမရ္ အခုေတာ႔ မနက္မုိးလင္းခဲပါျပီ။ ဘရ္တတ္ႏိုင္မလဲေနာ္။ မည္သူမျပဳ မိမိမႈေပါ႔။ စစ္သား တစ္ေယာက္ရဲ႕
ဘ၀ကို ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စုငယ္နားလည္းေပးရမရ္။ စစ္သားတစ္ေယာက္ရဲ ပါရမီျဖည္႕ဘက္အျဖစ္ ဂုဏ္ယူတတ္ေအာင္ စုငယ္ေလက်င္႔ထားရမရ္။ ေအးအတူ ပူအမွ် ခံစားႏိုင္ေအာင္ စုငယ္ အားေမြးထားရမရ္။ ဒါေပမရ္႔ စုငယ္ရရ္ ... အဲဒီအတြက္ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေလးကိုေတာ႔ အားအင္အျဖစ္ ျမင္စမ္းခ်င္ပါရဲ႕။
ညက အိပ္ေရးပ်က္ထားတာေၾကာင္႔ ရံုးမသြားခင္ ဘီစစ္တစ္လံုး ေသာက္လိုက္ျပီး ထမင္းခ်ိဳင္႔ကိုဆြဲလို႔ အိမ္ေပၚက ဆင္းလိုက္တရ္။ အိပ္အ၀အေရာက္ နားထဲကို ကလင္ ...ကလင္ ဆုိျပီး ျမည္လာတဲ႔ ဖုန္းသံေၾကာင္႔ ေျခလွမ္းေတြ တံုကနဲ႔ ရပ္သြားျပီး နားစြင္႔လိုက္မိတရ္း။
"စုငယ္ေရ..... သမီးဖုန္းလာတရ္... မသြားနဲ႔ဦး.....။"
ေမေမအသံကို ၾကားေတာ႔ အေျပးတစ္ပိုင္း အိမ္ေပၚကို ေျပးတတ္ခဲ႔မိတရ္။ ခုနက မူးခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနတာေတြ ဘရ္ေရာက္သြားပါလိမ္႔ ။ ျပီးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ႏိုင္ပဲ ဖုန္းကို ကသုတ္ကရက္ ေကာက္ကိုင္လိုက္
တရ္။
"ဟဲလို.... ဟဲလို"
"xxxxxxxxxxxxx-"
"ေမာင္ရရ္ ...ဘရ္ေရာက္ေနတာလဲဟင္ ... စုငယ္ကို အၾကာၾကီး မပစ္ထားပါနဲ႔ေတာ႔၊ ေမာင္ကို ေတြခ်င္တရ္..."
ေျပာရင္းနဲ႔ စုငယ္မထိန္းႏိုင္ေတာ႔ပဲ ငိုခ်လိုက္မိပါတရ္။ စိတ္ထဲမွာ တင္းထားသမွ် ခ်စ္သူအသံ ၾကားရတဲ႔အခါ
အားကိုးစိတ္နဲ႔ အတူ ၀မ္းနည္းသြားတတ္တာ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ မသိစိတ္မွာ ရွိေနတတ္တဲ႔ အားငယ္မႈတစ္ခုပါပဲ
ဒါေပမရ္႕ ဒီတစ္ခါၾကားရတဲ႔ ဖုန္းသံဟာ စုငယ္အတြက္ေတာ႔ မဂၤလာသတင္းတစ္ခုပါ။ သူတပ္ေျပာင္းရမရ္တဲ႔
ေလ။ အရင္လို အေ၀းၾကီးမွာ မေနရေတာ႔ဘူးတဲ႔။ မဟသိပၸံဘြဲအထိ ပညာသင္သြားခဲ႔ရျပီး ျပန္လာခဲ႔ရတဲ႔ အတြက္
ျပင္ဦးလြင္ စစ္တကၠသိုလ္မွာ နည္းျပအျဖစ္နဲ႔ ေျပာင္းလဲ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမရ္တဲ႔ ။ တစ္ေလာကလံုးေမ႔သြား
ေလာက္ေအာင္ စုငရ္ေပ်ာ္ပါတရ္။ ခ်စ္သူရ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရင္လို ေ၀းကြာေနမွာ မဟုတ္ေတာ႔တာေတာ႔ ေသခ်ာပါတရ္။ သူခြင္႔မရလည္း ဘာအေရးလဲေနာ္။ စုငယ္လိုက္သြားမွာေပါ႔။ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ေနာက္ကို
ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္နဲ႔ လိုက္သြားမွာမ်ိဳးေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေပါ႔။ စုငယ္ခ်စ္သူဟာ ႏွစ္ဆယ္႔
ေလးနာရီး တာ၀န္ခ်ိန္အျပည္ရွိေနတဲ႔ စစ္သား တစ္ေယာက္ေလး။ ေပ်ာ္ရာမေနသာတဲ႔ မင္းခေယာက်ာ္းတစ္
ေယာက္ကို ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ ခ်စ္သူအနားမွာ ေနႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားရျခင္းတစ္ခုရရ္သာ။
ခ်စ္သူသာ အနားမွာရွိရင္ ဘာေတြပဲ ရင္ဆိုင္ရ ရင္ဆိုင္ရ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ လံုျခံဳျပီးသားပါ။ ခ်စ္သူအနားမွာသာ ေနခြင္႔ရမရ္ဆိုရင္ ဆူးခင္းလမ္း မေျပာနဲ႔ မိုင္းေတာထဲလည္း ေလွ်ာက္ရဲပါတရ္။ က်ည္ဆံ
ေတြၾကားလည္း ျဖတ္ရဲပါတရ္။ ဗံုးဆံေတြၾကားလည္း ခ်စ္သူလက္ကို တြဲလို႔ ရဲရဲ႕ၾကီး ျဖတ္ရဲပါတရ္။
ခ်စ္သူရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတစ္ခုတည္းသာ မိ္န္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အရာရာကို ေက်ာ္ျဖတ္ရဲ႕တဲ႔ အားအင္ သတၱိပါ ခ်စ္သူရရ္။ ခြဲေနရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ ဘရ္ေလာက္လြမ္းရတရ္၊ ေဆြးရတရ္၊ ရင္ေမာရတရ္၊ အားငယ္ရတရ္ ဆိုတာေတြကိုေတာ႔ ေတြေတာ႔မွပဲ ရင္ခြင္ထဲမွာ ေခါင္းေလးေ၀ွ႔လို႔ အတိုးခ်ျပီး ခၽြဲခၽြဲႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေျပာျပ
ခ်င္တရ္ ခ်စ္သူေမာင္ စစ္သားၾကီးရရ္.............................................................. ။ ။
ေနမင္းညိဳ
(၂၉.၁၁.၂၀၀၈) မနက္(၄း၃၁)
ရက္ေတြကို လက္ခ်ိဳးေရ ေတာ႔ သူျပန္သြားတာ ဒီေန႔ဆိုရင္ တစ္ပတ္ရွိျပီလို႔ စုငယ္ေတြးမိတရ္ ...။ ေန႔တိုင္း ရံုးက ျပန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ေဘး က လိုက္ပါေနတတ္တဲ႔ သူကို စုငယ္ သတိရေနမိတရ္။ ဖုန္းသံၾကားလိုက္တိုင္း သူမ်ား ဖုန္းဆက္ေနမလားလို႔ စုငယ္ ေမွ်ာ္လင္႔မိပါတရ္ ။ စုငယ္ အျဖစ္က ရရ္ရမလို ငိုရမလို ပါပဲ။မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ခြဲခြာဖုိ႔ ေျပာတဲ႔ အခ်ိန္မွာ တစ္ခါတည္း ခ်စ္ခြင္႔ပန္ခဲ႔တဲ႔ အျဖစ္အပ်က္။ ကိုယ္က ျပန္ခ်စ္ခ်င္ရင္ေတာင္ သူကိုလိုက္ရွာျပီး အေျဖေပးရမလို။ ဒါေတာင္ သူက ဘာမွ မေတာင္းဆိုရဲပါဘူးလို႔ ဆိုေသးတရ္။ သူမ်ား တကာ ေတြမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ျပီဆိုရင္ အဲဒီမိန္းကေလးကို မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံပဲ ၾကိဳးစား ပမ္းစား အေျဖရဖို႔ ၾကိဳးစားၾကတာ ေတြဖူးပါရဲ႕။ ရုပ္ရွင္ေတြစာအုပ္ေတြမွာလည္း ဖတ္ဖူးပါရဲ႕။ အခုဟာက သမရိုးက်နဲ႔ေတာ႔ နဲနဲ လြဲေနျပီလို စုငယ္ ေအာက္႔ေမမိတရ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ။ ခ်စ္မိတာကိုး ။ သူကမွ ဆက္သြယ္လို႔မရရင္
ေတာ႔ ၊ကိုယ္ကပဲ ဆက္သြရ္ ရေတာ႔မွာေပါ႔လို႔ ေျဖေတြးေတြးရတရ္ေလ။
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ စုငယ္ စိတ္ကိုတင္းျပီး စာတစ္ေစာင္ေရးျဖစ္တရ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ဆီကို ေတာ႔ ဒီစာေလး ေရာက္ေလာက္မွာပါလို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိပါတရ္။ ျပန္စာကိုလည္း ေစာင္႔ရတာေမာပါေပါ႔။ တစ္ပတ္
ေစာင္႔တရ္။ ခရီးကေ၀းလြန္းေတာ႔ ၾကာေနတာေနမွာေပါ႔လို႔ ထင္ရတရ္။ ႏွစ္ပတ္ေနေတာ႔လည္း ေမွ်ာ္ရတဲ႔သူ သာေမာတရ္ ။ အဆုိေတာ္ ထားဆိုခဲ႕တဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လိုေပါ႔ ။ စာခၽြန္ေတာ္ ေမာင္ၾကီး ရွင္ ေမ႔စာပါရဲလားလို႔
ေမးရမွာေတာင္ မရွက္ႏိုင္ေပါင္ရွင္ ဆိုတာမ်ိဳးေလ။ စာပို႔သမား အိမ္ေရွ႕ ကျဖတ္တိုင္း ကိုယ္နံမည္မ်ား ေခၚမ
လားလို႔ လည္တဆန္႔ဆန္႔နဲ ။ ၾကာေတာ႔ အိမ္က လူေတြေတာင္ စုငယ္တစ္ေယာက္ ဘရ္ ကစားမ်ား ေမွ်ာ္ေနသ
လဲလို႔ စိတ္၀င္စားၾကျပီေလ။ ေယာက်္ားၾကိဳက္ေတာ႔ ဆိုက္ဆိုက္လာတဲ႔ ၊ မိန္းမၾကိဳက္ေတာ႔ ေမွ်ာက္လိုက္တာတဲ႔။
တတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ေမွ်ာ္ရမွာပဲ။
တစ္ရက္ေတာ႔ ရံုးက အျပန္ စာတိုက္ပံုးထဲမွာ စုငယ္ နာမည္နဲ႔ စာေလး တစ္ေစာင္ေတြ႔ေတာ႔ ထခုန္မိမတတ္
ေပ်ာ္လိုက္သည္႔ျဖစ္ျခင္း။ အေမာတေကာ ေဖာက္ဖတ္ရတရ္။ စာထဲမွာေတာ႔ စုငယ္ကို သူအျမဲ သတိရေနတဲ႔ အ
ေၾကာင္းေတြေပါ႔။ စုငယ္ေရးလိုက္တဲ႔စာ က သူ႔ဆီကို သံုးပတ္ေလာက္ေနမွ ေရာက္တရ္တဲ႔ေလ။ သူမအားတာရရ္ ျပန္စာၾကာတာရရ္ ေပါင္းလိုက္ရင္ ...စာတစ္ေစာင္ နဲ႔ တစ္ေစာင္ၾကားမွာ ႏွစ္လေလာက္ေတာ႔ အနည္းဆံုးၾကာႏိုင္တရ္။ စုငယ္စိတ္ပ်က္မိတရ္။ သူမ်ားေတြမ်ား ကိုယ္ခ်စ္ေနတဲ႔ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ဆီမွာ
အမွတ္ေတြရဖို႔ ၂၄ နာရီ ဂရုတစိုက္နဲပ အရိပ္လို ေနၾကတာ။ သူမွာေတာ႔ အျမဲတမ္း လြမ္းေနပါတရ္ ဆိုတဲ႔စာ
ေလး ေတာင္ ႏွစ္လေလာက္ ေနမွ တစ္ခါေရာက္ဖို႔ ေတာင္ မလြယ္။ နီနီရယ္ ဘာေၾကာင္မ်ား သူလိုလူကို ေရြးခ်ယ္မိပါလိမ္႔ေနာ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ေ၀းေလေလ ပိုခ်စ္ေလေလဆိုေပမရ္႕ ဒီလိုေ၀းေနတာမ်ိဳး ေတာ႔လည္း စုငယ္စိတ္ညစ္တရ္။ စုငယ္
လည္း မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ္ကို ခ်စ္ခြင္႔ ပန္ထားတဲ႔ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈ အလိုက္
သိတတ္မႈေတြေတာ႔ စုငယ္လိုခ်င္မိတရ္ဆိုတာ ၀န္ခံပါတရ္။ သူမ်ားေတြ ရံုးဆင္းတဲ႔အခါ ခ်စ္သူက ရံုးလက္ကိုင္
ျခင္းေလးကို လာဆြဲေပးတတ္တာကို ျမင္ရင္ စုငယ္ လည္း အဲဒီလို ဂရုစိုက္မႈမ်ိဳး လိုခ်င္မိတရ္။ ေနမေကာင္းလို႔ သူမ်ားခ်စ္သူေတြ ရံုးကုိဖုန္းေတြ ဆက္ျပီး ေနေကာင္းရဲ႕လား ၊ ေဆးေသာက္ျပီးျပီလား ဘာစားျပီးျပီးလည္း လဲ အဲ႕ဒီလို ယုယတာမ်ိဳးကို စုငယ္အးက်တရ္။ တစ္ေနရာကို သြားရလို႔ ခ်စ္သူက အေဖာ္လိုက္ေပးတဲ႔ အခါတိုင္း သူတို႔လို အေဖာ္ဆိုတာကို စုငယ္ ေတာင္တတရ္။ အေရးအေၾကာင္းရွိလို႔ တိုင္ပင္ေဖာ္တိုင္ပင္ဖက္ လိုအပ္လာ
တိုင္း စုငယ္ သူ႔ကို သတိရတရ္။ အခုက်ေတာ႔ စုငယ္ တစ္ေယာက္တည္း။ ။
စစ္သား တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိျခင္းရဲ႕ အစမွာ ကတည္းက သာမာန္မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ထက္ ေပးဆပ္ရမႈ၊
သည္းခံခြင္လႊတ္မႈ ၊ နားလည္မႈေတြ လို္အပ္တရ္ ဆိုတာကို စုငယ္ နားလည္ခဲ႔တရ္။ ဒါေပမဲ႔ ခ်စ္တဲ႔သူအတြက္ ဆိုရင္ စုငယ္ နားလည္ေပးႏိုင္မရ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိလို႔ စာသံုးေစာင္ေျမာက္မွာ ခ်စ္တံု႕ျပန္ခဲမိတရ္။ မျမင္ကြရ္ရာမွာ
သူဘာေတြလုပ္ေနမလဲ ကိုရ္ မသိႏိုင္ေပမရ္႕ ခ်စ္တဲ႔ စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႕ ယံုၾကည္ခဲ႔တရ္။ ခ်စ္သူဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္
မႈဆိုတာ စုငယ္ အတြက္ေတာ႔ စာလံုးေလးေတြပါပဲ။ ခ်စ္သူအသံကို ၾကားခ်င္လြန္းရင္ေတာင္သူဖုန္း ဆက္ပါမွ ကိုယ္က ၾကားရတဲ႔ အျဖစ္ ။ တစ္ခါတေလစဥ္းစားမိတရ္။ ဘ၀တစ္သက္လံုး လက္တြဲရမရ္႕ ခ်စ္သူဆိုတာ တစ္
ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေအးအတူ ပူအမွ်တဲ ။ စစ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သူ စုငယ္ ဘ၀ကေရာ.......။ ။
အေရးအေၾကာင္းဆိုရင္ ခ်စ္သူဆိုတာ ဘရ္ေရာက္လို႔ ဘရ္ေပ်ာက္ေနမွန္းမသိ။ သင္တန္းေတြပဲ တက္ေနရသလား၊ ေရွတန္းပဲထြက္သြားျပီလား။ ဘာေတြျဖစ္ေနလို႔ ျဖစ္ေနမွန္းမသိရတဲ႔ဘ၀။ ဘရ္ေန႔ ဘရ္ရက္ ဖုန္းဆက္မရ္လိုလည္း အတိအက်မေျပာႏိုင္။ အဆင္ေျပသလိုေပါ႔စုငယ္ရ္၊ ဘာမွၾကိဳေျပာလို႔မရလို႔ပါ ဆိုတာနဲ႔ပဲ နားလည္ေပးလိုက္ရတရ္ေလ။ ရံုးကျပန္လာရင္ စုငယ္ဖုန္း လာေသးလားလို႔ အိမ္ကလူေတြကို ေမးရတာ လည္း ရွက္ေတာင္ရွက္ပါတရ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔ အေဒၚအပ်ိဳၾကီးေတြက ေျပာတတ္ေသးတရ္။ ညည္းကသာ ဖုန္းလာလားလို႔ ေမွ်ာ္ေနတာပါေအ။ ညည္းလူကျဖင္႔ တစ္လေနလို႔ တစ္ခါေတာင္ ဆက္တာ မဟုတ္ဖူးတဲ႔။ စုငယ္ဘရ္လို ရွင္းျပရမလဲ။ ကိုရ္ကေတာ႔ ခ်စ္သူမို႔ အျပစ္မျမင္ေပမရ္႕၊ နားလည္ေပမရ္႕ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ သမရိုးက်ပါပဲ ခ်စ္သူရရ္။
စစ္သားခ်စ္သူဆိုတာကို ဘရ္သူကနားလည္ေပးႏိုင္မွာလဲ။ ပတ္၀န္းက်င္က ဘရ္လုိေျပာေျပာ ခ်စ္သူသာ ကိုယ္႔အေပၚမွာ သစၥာရွိရွိ ခ်စ္ေနတရ္၊ သတိတရ ရွိေနတရ္ဆိုရင္ ေဘးပေယာဂေတြကို စုငယ္ ရင္ဆိုင္ရဲပါတရ္ေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ မႏၱေလးသြားမရ္လို႔ ေျပာသြားျပီး ေတာင္ၾကီးေရာက္ရင္ ေရာက္သြားတတ္တာ။ အမိန္႔ပဲေလ။ မင္းခေယာက်္ား၊ ကမ္းနားသစ္ပင္။ ထားရာေန ေစရာသြားပါတဲ႔။ ခ်စ္သူဆိုျပီး သူ႔လက္ကေလး ေတြေတာင္ ကိုင္ဖူးဖို႔မေျပာနဲ႔၊ ခ်စ္သူအသား ျဖဴေနလား ၊ မည္းေနလားေတာင္ စုငယ္ေသခ်ာမျမင္ရေသးတဲ႔ဘ၀ပါ။ ခ်စ္မိမွေတာ႔ သက္ဆံုးတိုင္ေပါ႔ ခ်စ္သူရရ္။ စစ္သားခ်စ္သူမို႔ ေပဖူးကို ဆီမလူးႏိုင္ပါလို႔ပဲေျပာျပီး ဂုဏ္ယူတတ္ေအာင္ပဲ ေလ႔က်င္႔ထားလိုက္ပါေတာ႔မရ္။
တကယ္ေတာ႔လည္း စုငယ္ သူ႔ကို သနားမိတရ္။ သူတို႔ခမ်ာလည္း ေယာက်ာ္းေတြထဲက ေယာက်္ားပါပဲ။ သူမ်ား
ေတြလို ခ်စ္သူဘ၀ ေပ်ာ္ခ်င္မွာေပါ႔။ ခ်စ္သူလက္ကိုတြဲျပီး အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာ ေနရာအႏွံ႕ လည္ခ်င္ရွာမွာေပါ႔။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူအေပၚ ယုယၾကင္နာမႈေတြ အျပည္႔အ၀ ေပးခ်င္ရွာမွာေပါ႔။ ဒီလို ယုယမႈေတြ မေပးႏိုင္တဲ႔ အတြက္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ စိတ္ပ်က္ျပီး စြန္႔ခြာသြားမွာကိုလည္း စိတ္ပူေနရွာျပန္တရ္။ သူ႔ထက္စာရင္ ျပည္႔စံုမႈေတြ
ေပးႏိုင္မရ္႕သူကို မေရြးခ်ရ္လိုက္ပါနဲ႔လို႔ မတားရက္ေပမရ္႔ ထားသြားပါလုိလည္း မစြန္႔လႊတ္ရက္ဖူးတဲ႔ေလ။ ခ်စ္ႏိုင္
တာျခင္း တူေပမရ္႔ ေပးဆပ္ႏိုင္တာျခင္း ကြာျခားတဲ႔အခါ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ႔ ခံစားၾကရတာပါပဲ။ ဒါေပမရ္႕ စုငယ္ခ်စ္သူဟာ စစ္သားပါ။ ႏွစ္ဆယ္႔ေလးနာရီ တာ၀န္အျပည္႔ရွိေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္မို႔ သူမ်ားလို႔ ခ်စ္သူအ
တြက္ အခ်ိန္မ်ားမ်ား မေပးႏိုင္တာကို စုငယ္နားလည္တတ္ပါရ္။ စစ္သားႏွလံုးသားလည္း ခ်စ္တတ္ပါေသးတရ္။ အခြင္႔အေရးဆိုတာ မရေသးလို႔ပါ စုငယ္ရရ္႕လို႔ ႏွစ္သိမ္႔တတ္တဲ႔ ခ်စ္သူကို သနားေနမိတရ္။ အဲ႔ဒီအတြက္လည္း
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို စိတ္မာေအာင္ ေလက်င္႔ရမရ္လို႔ စုငယ္သိတတ္ခဲ႔တရ္။
သူမ်ားေတြလို ခ်စ္သူရင္ခြင္မွာ ပါးအပ္ျပီး ငိုေနဖို႔ စုငယ္မွာ အခြင္႔အေရး မရွိသေလာက္ နည္းပါးတရ္ေလ။ ခ်စ္သူရင္ခြင္မွာ ခၽြဲႏြဲေနဖို႔၊ ခ်စ္သူပုခံုးကိုမွီျပီး ငိုရႈိက္ေနဖို႔ ခ်စ္သူရဲ႕ပုခံုးမွာ တာ၀န္ဆိုတာၾကီးက စုငယ္ေရွ႔မွာ အျမဲတမ္း အရင္ေရာက္ေနခဲ႔တရ္။ သူမ်ားတကာေတြ ခ်စ္သူသက္တမ္း ၊ တစ္ႏွစ္ျပည္႔တို ၊ ႏွစ္ႏွစ္ျပည္တို႔မွာ တူတူတြဲျပီး အမွတ္တရ ေတြဆံုတတ္ၾကေပမရ္႔ စုငယ္ခ်စ္သူကေတာ႔ စုငယ္ဘရ္ေန႔က သူကိုအေျဖေပးခ႔ဲလဲ ဆိုတာေတာင္ အမွတ္ရပါ႔မလားမသိ။ တစ္လျပည္႔လည္း စုငယ္တစ္ေယာက္တည္း။ ေျခာက္လျပည္႔လည္း စုငယ္ တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ။ စစ္သားခ်စ္သူ အသည္းႏုေပမရ္႔ စိတ္ေတာ႔မာမွ ရေတာ႔မေပါ႔။
တပ္မွာေနရင္လည္း ေနထိုင္ေကာင္းပါရဲ႕လား။ အလုပ္ေတြပဲ မ်ားေနလားလို႔ စိတ္ပူျပီး စုငယ္တစ္ေယာက္မေန
တတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္ရတရ္။ ေရွတန္းသြားတရ္လို႔ သတင္းၾကားမိရင္လည္း စိတ္ပူရျပန္တရ္၊ ဘုရားမွာဆုေတာင္း
ရတာလည္း သူမ်ားေတာင္ အျမင္ကတ္ပါတရ္။ သူတို႔မွ မခံစားဖူးတာေနာ္။ ဘရ္နားလည္ၾကမလဲ။ ယၾတာေတြ
ေခ်ရတာလည္း စံုလိုပါပဲ။ စုငယ္ရင္ထဲက အပူကို ဘရ္သူမွ မသိႏိုင္ၾကဖူးေလ။ သည္းတရ္၊ ကဲတရ္လို ေျပာခံရ
တဲ႔အခါ စုငယ္ရွိရက္နဲ႔ စုငယ္ခ်စ္သူဟာ ဘရ္သူလဲ ဆိုတာေတာင္ ထုတ္ျပစရာ လူက ဘရ္နားက သြားဆြဲေခၚရာ
လို႔ ေခၚရမွန္း မသိတဲ႔အခါ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္က ခဏတာ အေပ်ာ္တြဲခဲ႔ျပီး ေျခရာေဖ်ာက္ခံ ေနရတဲ႔ မိန္းက
ေလးတစ္ေယာက္လိုလည္း ျမင္ေကာင္းျမင္ၾကတရ္။ သူဆီက စာမလား ၊ သတင္းမၾကားတာ ၾကာေနလို႔ ကိုယ္က
စိတ္ပူျပီး စံုစမ္းမိရင္လည္း မိန္ကေလး တစ္ေယာက္က အရာရွိတစ္ေယာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ေနရသလိုလည္း ေျပာခံေကာင္းခံရရဲ႕။ ေၾသာ္... စစ္သားခ်စ္သူေလး အစက ဒီလိုေတြ မသိခဲ႔ပါဘူး ခ်စ္သူ
ရရ္။ စုငယ္သိတာ သူ႕ကို ခ်စ္ရတာ တစ္ခုတည္းပါပဲ။ သူ႔ကို ခ်စ္တာတစ္ခုတည္းအတြက္ အစစ အရာရာ စုငယ္
ေပးဆပ္ထားရျပီ။
ခ်စ္သူသက္တမ္း ေျခာက္လတဲ႔။ ေ၀းရတဲ႔ ရက္ေတြ ၾကာရွည္ေတာ႔ နီးခ်င္ျပီ ခ်စ္သူရရ္။ လြမ္းရတရ္။ ေဆြးရတရ္။
အားငယ္တရ္၊ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ကိုယ္႔ခ်စ္သူကိုသာ အားကိုးခ်င္တာ သဘာ၀ပါပဲ။ ခ်စ္သူအနား
မွာ ဘရ္ေတာ႔မွ ေနခြင္႔ရႏိုင္မလဲ။ ခ်စ္သူအနားမွာ ခ်စ္သူကို ျပဳစုယုယရင္း ၾကင္နာမႈေတြကို ေပးခ်င္ပါရဲ႕။ ခ်စ္သူ
ရဲ႕ ခ်စ္ခင္ယုယမႈေတြကို ရိုးသားစြာ ေတာင္႔တမိပါရဲ႕။ ခ်စ္သူရင္ခြင္မွာ ကေလးေလး တစ္ေယာက္လို ေမွးစက္
ခ်င္ပါရဲ႕။ ဘရ္ေတာ႔မ်ားမွ ဒီအခြင္႔ အေရးကို ရႏိုင္ပါမလဲ။ ။
Wednesday, November 5, 2008
စုငယ္ ဘာမွ ဆက္မေမၚရေသးခင္ ေမေမျပန္ေရာက္ လာတာနဲ႔ စကားစျပတ္ျပီး အိမ္ထဲ ၀င္လာခဲ႔တရ္...။ ေမေမကေတာ႔ သူ႕ကို စိတ္တိုင္းက် သဇင္ခက္ေလးေတြ ျဖတ္ေပးေနေလရဲ႕..။ စုငယ္ျမင္ဖူးတဲ႔ စစ္သားေတြထဲ မွာေတာ႔ သူကိုၾကည္႔ရတာ ေတာ္ေတာ္ႏုပံု ရတယ္.. ။ ပံုစံက ျဖဴျဖဴ သန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ ။ စစ္သားတဲ႔ .. ဘယ္လို စစ္သားပါလိမ္႔ေနာ္....။ စစ္သားတစ္ေယာက္ကို ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာက လြဲလို႔ အနီးကပ္ ျမင္ဖူးတာဆိုလို႔ ဒါဟာ ပထမဆံုး အၾကိမ္ပါပဲ။ ဒီေလာက္ႏုတဲ႔ သူက စစ္သားတဲ႔ ။ အေျပာအဆိုကလည္း ႏူးညံ႕ပါ႔။ အရပ္အေမာင္းကေတာ႔ က်ားက်ားလ်ားလ်ားပံုပဲ ။ သူ....ဘယ္လိုလူလဲ ။ ။
ခ်စ္ငုငယ္ဆိုတဲ႔ အင္ဂ်င္နီယာမေလး တစ္ေယာက္ တစ္သက္လံုး စာၾကမ္းပိုးလုပ္ခဲ႔တာ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ဒီတစ္ခါေလာက္ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ဖူးပါဘူး ... ။ေယာက်္ား တစ္ေယာက္အျပင္ သူကမ်ား သူကိုယ္သူ စစ္သားတဲေလ႔။ စစ္သားဆို႔တဲ႔ လူကလည္း စုငယ္ ျမင္လိုက္ ရင္ေတာ႔ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေနတာ ခ်ည္းပဲ ။ ဘယ္လိုပါလိမ္႔ ။ ဟင္း... မေတြးေတာ႔တာပဲ ေကာင္းပါတရ္။ သူမ်ားအေၾကာင္း ေတြးရတာ အကုသိုလ္ ကလည္းမ်ားပါတရ္။
သဇင္ပန္းလာ၀ယ္တဲ႔ ေန႔ကစလို႔ စုငယ္နဲ႔ သူ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ပိုျပီး ခင္မင္ခဲ႔ၾကတရ္။ ႏွစ္ရက္ သံုးရက္ ေလာက္ စုငယ္ ရံုးျပန္ခ်ိန္မွာ လမ္းမွာေတြ႔ေတြ႔ ေနရတတ္ေတာ႔ ခင္လည္းခင္လာတဲ႔အခါ ဆံုလို႔ျပံဳးျပ ႏႈတ္ဆက္ တာမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ စုငယ္အိမ္အထိပါ သူလုိက္ပို႔တတ္လာခဲ႔တရ္ ။ ဘယ္ဘ၀က ေရစက္ရယ္ေတာ႔ စုငယ္ မေျပာတတ္ ေပမရ္႕ စုငယ္ သူကိုခင္ပါတရ္။ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လိုကို စိတ္ထဲက ခံစားခဲရတရ္ ။ သူအနားမွာ ရွိေနရင္ စုငယ္ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေနမိတရ္။ ဒါေပမရ္႕ စုငယ္အနားမွာ သူၾကာၾကာ မေနခဲႏိုင္ပါဘူး။ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ၾကာျပီးတဲ႔ တစ္ညေန႔မွာ စုငယ္ကို အိမ္အျပန္လိုက္ပို႔တဲ႔ အခါ စကားတစ္ခုကို သူေျပာခဲ႔တရ္။
"စုငယ္... ခဏေလာက္ စကားေအးေအး ေဆးေဆး ေျပာလို႔ ရမလားဟင္..."
"ေျပာေလ ကိုခိုင္ျမဲရဲ႕ ...ထူးထူးဆန္းဆန္း"
သူမ်က္ႏွာကို ေသခ်ာၾကည္႔ေတာ႔ ပါးစပ္က မပြင္႔ တစ္ပြင္႔၊ အမွားလုပ္ထားတဲ႔ ကေလးငယ္လို ထိတ္လန္းျခင္းနဲ႔ စုငယ္ေရွ႔မွာ ရပ္ေနတဲ႔ သူကို အားမရစြာနဲ႔ စုငယ္ ကပဲ စေမးမိတရ္။ ဟင္း...စစ္သားတဲ႔ေနာ္၊ ဘယ္လိုပါလိမ္႔....
"ကိုခိုင္ျမဲ ...ရွင္ ဘာေျပာမလိုလဲဟင္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။"
"ကၽြန္ေတာ္ တပ္ကို ျပန္ရေတာ႔မရ္ စုငယ္ ...အဲဒါေျပာမလိုပါ"
"ဟင္...."
စုငယ္နားထဲမွာ မိုးၾကိဳး ပစ္လိုက္သလိုပါပဲ။ စုငယ္ အဆင္သင္႔ မျဖစ္ေသးဘူးေလ။ ဒီလိုစကားမ်ိဳး ၾကားရမရ္႕လို႔ သိေနခဲ႔ေပမရ္႕ ဒီေလာက္ ျမန္ျမန္ၾကီး မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလိုပဲ ထင္ခဲ႔မိတာ .. ။ သူအိမ္ကိုျပန္လာတာကလည္း ႏွစ္ပတ္ပဲ ရွိေသးတာတဲ႔။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ပါလိမ္။ စုငယ္ ဘာမွ နားမလည္ပါဘူး။ စုငယ္ကေတာ႔ သူကိုမသြားေစ
ခ်င္ေသးတာေတာ႔ အမုန္ပါပဲ။
"ဘာလို႔လဲဟင္ ... အေရးၾကီးလို႔ ျပန္ေခၚတာလား...။ဟုတ္လား။ ဘယ္ေတာ႔ ျပန္ရမွာလဲ။"
သိခ်င္ေဇာနဲပ အေမာတေကာ ေမးမိတရ္။
"မဟုတ္ဘူးစုငယ္ ...။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ကို စုငယ္ နားလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ စုငယ္က ကၽြန္ေတာ္ကိုခင္ေန
ဆိုတာ လူကိုခင္ေနတာပါ။ တကရ္ေတာ႔ စစ္သားကို ခ်စ္တဲ႔သူ ရွိတရ္ ၊ မုန္းတဲ႔ သူရွိတရ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဘူး သေလာက္ကေတာ႔ မုန္းတဲ႔သူပိုမ်ားမယ္ထင္တရ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စစ္သားပဲ ။ စုငယ္ မုန္းခ်င္လည္း မုန္းခဲ႕မွာပါ .. ။ဒါေၾကာင္လည္း ကၽြန္ေတာ္႔ အေၾကာင္းကို စစ္သားဆိုတာက လြဲလို႔ ဘာမွ မေျပာျပခဲ႔မိတာပါ။ ဒါေပမရ္႕ အခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာမျဖစ္ ေျပာျပပါ႔မရ္ စုငယ္ ။ စုငယ္ စိတ္၀င္စားမရ္ ဆိုရင္ေပါ႔။"
စကားေတြအရွည္ၾကီးေျပာေနတဲ႔ သူကို စုငယ္ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ ၊ သနားေနမိတရ္။
"ေျပာပါ ကိုခိုင္ျမဲရရ္... စုငယ္ စိတ္၀င္စားပါတရ္။ စစ္သားကို မုန္းတရ္ ဆိုေပမရ္႕ လူနဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါတရ္ ။ စစ္သားတိုင္း မုန္းစရာ မေကာင္းသလို မုန္းစရာ ေကာင္းတဲပ သူေတြတိုင္းဟာလည္း စစ္သားမဟုတ္ၾကပါဘူး လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခခံ စိတ္သေဘာထားနဲ႔သာ ဆိုင္ပါတရ္ ။ စစ္သားထဲမွာလည္း စိတ္သေဘာထား ျပည္႔၀တဲ႔သူေတြ ရွိႏိုင္မွာပါ ။ အဲဒီလူ ဘာျဖစ္တရ္ ဆိုတာထက္ အဲ႔ဒီလူရဲ႕စိတ္က ဘယ္လိုရွိတရ္ ဆိုတာကို သာ စုငယ္စိတ္၀င္စားပါတရ္။"
"ေက်းဇူးတင္ပါတရ္ စုငယ္ ။ တကရ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က ေသနတ္ထက္ စာအုပ္ေတြနဲ႔ပဲ ရင္းႏွီးတဲ႔ စစ္သားပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္တာ တစ္လေတာင္မရွိေသးပါဘူး။ သံုးႏွစ္ေလာက္ ပညာေတာ္သင္သြားျပီး ျပန္လာတဲ႔ စစ္သားတစ္ေယာက္ ၊ မိဘအိမ္ကို ႏွစ္ပတ္ခြင္႔ျပန္ခဲ႔တရ္ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္
ျပန္ရေတာ႔မရ္ စုငယ္ ။"
"ကိုခိုင္ျမဲ ကေရာ... ျပန္ခ်င္လိုလား....."
"ဗ်ာ ...ဘယ္လိုေမးလိုက္တာလဲ စုငယ္ရရ္ ။ျပန္ခ်င္တရ္ ၊ မျပန္ခ်င္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ခြင္႔ ရွိတဲ႔ အရာမွ မဟုတ္တာ ။ ျပန္ခ်င္ခ်င္၊ မျပန္ခ်င္ခ်င္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ရမွာပါ။ မနက္ျဖန္မနက္ ျပန္ေတာ႔မရ္႕။ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္ စုငယ္ကို ႏႈတ္ဆက္ပါတရ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ႔မွ အိမ္ကို ျပန္ရဦးမရ္ ဆိုတာ မေျပာႏိုင္တဲ႔ အတြက္ ကံဆံုရင္ ျပန္ေတြ႕ရဦးမွာပါလိုပဲ ေျပာပါရေစ။ မထင္မွတ္ပဲ ေတြ႔ဆံုခဲ႔ရတဲ႔ ခ်စ္စုငယ္ဆိုတဲ႔ မိန္းကေလး
ကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ႏွလံုးသားထဲမွာ စြဲစြဲ ျမဲျမဲ မွတ္သြားပါရေစ။ကိုရ္႕ကိုရ္ကိုေတာင္ မပုိုင္တဲ႔ စစ္သားတစ္ေယာက္မို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမေတာင္းဆိုခ်င္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ပါတရ္။ ။"
ဆို႔နင္႔တဲ႔ အသံ နဲ႔ ေၾကကြဲတဲ႔ မ်က္၀န္းေ၀ ... စုငယ္ ဘယ္လို ခံစားႏိုင္မွာလဲ ..။ စစ္သားဘ၀ဆိုတာ စုငယ္ ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ပါဘူး။ ဒါေပမရ္႕ သူကိုေတာ႔ စုငယ္ သံေယာဇဥ္ တြရ္ မိပါတရ္ ။ သနားမိတရ္။ ေျပာေျပာ ဆိုဆို စက္ဘီးစီးျပီး သြားေတာ႔မရ္႕သူ႕ကို စုငယ္ ဟုန္႔လိုက္တရ္။
"ကိုခိုင္ျမဲ ... ခဏ"
သူနားမလည္စြာ ျပန္ၾကည္႕တဲ႔ အခါ ျမင္မိမွာပါ ... စုငယ္ မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္စေတြကုိေလ....။
"ရွင္႔လိပ္စာ အျပည္ အစံုကို စုငယ္ကို ေပးထားခဲ႔လို႔ မရဘူးလားဟင္ ။စုငယ္ စာေရးပါ႔မရ္။ ဖုန္းဆက္လို႔ရရင္
လည္း ဖုန္းဆက္မရ္ ေလ.. ေနာ္။"
သူမေမွ်ာ္လင္ထားတဲ႔ စကားမိုလိုလား ေတာ႔ မသိ။ ေၾကာင္သြားျပီးမွ ေဘာပင္ကို ထုတ္ျပီး စုငယ္ မွတ္စုစာအုပ္
ေလး ထဲမွာ ေသေသသပ္သပ္ ေရးခ်ေပးခဲ႔ရဲ႕။
ဗိုလ္ၾကီး ခိုင္ျမဲ
ၾကည္း ၃၇xxx
ခ.မ.ရ (xxx)
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း
မိုင္းေနာ္ျမိဳ႕။
" အဲ႔ဒါ ကၽြန္ေတာ္ လိပ္စာ အျပည္႔အစံုပါပဲ စုငယ္ ။ ဖုန္းေတာ႔ ဆက္လို႔ မရဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ အလ်ဥ္းသင္႔တဲ႔အခါ
စုငယ္ဆီကို ဖုန္းဆက္ပါပမရ္ ။ စာကေတာ႔ ေရာက္တဲ႔အခါလည္း ေရာက္တရ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ေပ်ာက္တတ္တရ္။ သြားမရ္ေနာ္ စုငယ္ ။ ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆံုမွာပါ။ ။"
ႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာသြားတဲ႔ သူေက်ာျပင္ကို ၾကည္႔ရင္း စုငယ္ တစ္ေယာက္ ေတြေ၀စြာ က်န္ခဲ႔ေတာ တရ္။ သံေယာဇဥ္ရရ္....ဘာေၾကာင္မ်ား အခ်ိန္ တိုတိုေလးမွာ ျငိတြရ္ခဲ႔ရတာလဲ။ ဘာေၾကာင္႔မ်ား ကိုယ္႔အနားမွာ အျမဲ
မရွိေနႏိုင္မရ္႔ သူကို သံေယာဇဥ္ တြရ္ရတာလဲ ။ စုငယ္ ဘာမွ မေတြးတတ္ဘူး။ ရွင္းလည္း မရွင္းျပတတ္ဘူး။ စစ္သားဆိုတာလည္း စုငယ္ေခါင္းထဲမွာ မရွိဘူး ။ စုငယ္ တစ္ခုပဲ သိတရ္ ။ အဲဒါက စုငယ္ သူ႔ကို အမုန္တကရ္
သံေယာဇဥ္ တြရ္သြားမိတရ္။ စုငယ္အနားမွာ သူ႔ကို အျမဲ ရွိေနေစခ်င္တာ အရိုးသားဆံုး စိတ္ကေလး တစ္ခုပါပဲ ျပန္ဆံုႏိုင္ဖို႔ စုငယ္ ေမွ်ာ္လင္႔ေနပါတရ္ ကိုခိုင္ျမဲ ရရ္....။ ။